Boże Narodzenie i Mikołaj – scenariusz zajęć w przedszkolu

Scenariusz zajęć: informacje organizacyjne i cele

Boże Narodzenie i Mikołaj – scenariusz zajęć w przedszkolu najlepiej zaplanować dla grupy 4-6 lat jako 35-45 minut pięciu krótkich aktywności: rozmowy, ruchu, liczenia, pracy plastycznej i kręgu końcowego. Taki układ wspiera cele wskazane w podstawie programowej wychowania przedszkolnego z 2017 roku: rozwój emocjonalny, społeczny, językowy i sprawnościowy dziecka (źródło: Ministerstwo Edukacji Narodowej, 2017).

Ile powinny trwać zajęcia świąteczne w przedszkolu?

Dla dzieci w wieku 4-6 lat zaplanuj 35-45 minut, dzieląc czas na odcinki od 3 do 10 minut. Krótsza rozmowa na początku i zabawa ruchowa przed pracą przy stoliku pomagają utrzymać uwagę grupy bez nadmiernego pośpiechu.

W praktyce nauczycielskiej nie rozpisuję bloku jako jednej długiej lekcji. Przygotowuję prosty rytm: dzieci najpierw siedzą w kole, potem wstają i działają, a dopiero później siadają przy stolikach. Dzięki temu przejście do pracy plastycznej przebiega spokojniej.

• Grupa licząca 15-25 dzieci potrzebuje przygotowanych wcześniej stanowisk, ponieważ przekazywanie jednego pudełka kredek po sali zabiera kilka minut.
• Powitanie w kole powinno zająć około 5 minut, aby każde dziecko miało szansę powiedzieć jedno słowo lub wskazać obrazek.
• Rozmowa o zimowych tradycjach może trwać 5-7 minut, gdy nauczyciel zadaje pytania otwarte, ale nie wymaga osobistych zwierzeń.
• Zabawa ruchowa powinna trwać 7-8 minut, ponieważ po tym czasie część dzieci zaczyna tracić orientację w zasadach gry.
• Zadanie matematyczne z papierowymi prezentami zajmuje zwykle 5 minut i pozwala ćwiczyć liczenie bez kart pracy.
• Praca plastyczna potrzebuje 10-12 minut oraz 3 minut na porządkowanie stanowiska.

Jakie cele wpisać do scenariusza zajęć?

Cele operacyjne wpisz jako obserwowalne działania dziecka: dziecko nazywa elementy zimowego obrazka, reaguje na sygnał ruchowy, przelicza do 6 i wybiera sposób udziału w pracy. Nie wpisuj celu typu „dziecko polubi święta”, bo nie da się go rzetelnie zaobserwować po jednym spotkaniu.

Scenariusz jest narzędziem realizacji podstawy programowej, a nie dokumentem nadrzędnym. Ministerstwo Edukacji Narodowej wskazuje w podstawie programowej potrzebę wspierania aktywności dziecka i przygotowania go do rozumienia emocji, relacji oraz otaczającego świata (źródło: MEN, 2017).

• Cel społeczny: dziecko czeka na swoją kolej podczas rozmowy i wspólnej zabawy z rówieśnikami.
• Cel językowy: dziecko nazywa co najmniej trzy elementy związane z zimą, na przykład czapkę, sanie i śnieg.
• Cel ruchowy: dziecko reaguje na umówione hasła „start”, „stop” i „zamiana zaprzęgu”.
• Cel matematyczny: dziecko liczy papierowe prezenty w zakresie dostosowanym do swojego wieku.
• Cel plastyczny: dziecko wybiera kolor, układa elementy pracy i używa kleju z pomocą adekwatną do swoich możliwości.
• Cel wychowawczy: dziecko słyszy, że rodziny mogą mieć różne zimowe zwyczaje i każdy zasługuje na szacunek.

„Podstawa programowa wychowania przedszkolnego akcentuje wspieranie aktywności dziecka w różnych obszarach jego rozwoju.” — parafraza dokumentu Ministerstwa Edukacji Narodowej, Podstawa programowa wychowania przedszkolnego, 2017

Jak przygotować salę i materiały do zajęć o Mikołaju?

Materiały do zajęć o Mikołaju przygotuj w 4-6 jednakowych zestawach stolikowych: kartki A4, kredki, klej w sztyfcie, bezpieczne nożyczki, czerwone papierowe koła i obrazki do liczenia. Sala powinna zostawić wolną przestrzeń minimum około 2 × 3 metry na zabawę ruchową oraz widoczne miejsce do siedzenia w kole.

Jakie materiały przygotować na zajęcia o Mikołaju?

Przygotuj materiały w nadmiarze: po jednym kleju na 2-3 dzieci, po jednej parze nożyczek na dziecko albo parę pracującą oraz zapas 10 papierowych prezentów. Pierwszym krokiem jest rozdzielenie ich do pojemników, zanim dzieci wejdą do sali.

Nie trzeba kupować gotowego zestawu tematycznego. Do pracy „Czapka Mikołaja” wystarczą karton, biały papier, czerwony papier, wata lub bibuła oraz klej. Jeśli placówka ogranicza drobne elementy z powodu wieku dzieci, zastąp watę dużymi kulkami z pogniecionego papieru.

• Obrazek zimowej ulicy lub sanek wspiera rozmowę, ponieważ dziecko może wskazać przedmiot, nawet gdy nie zna jeszcze jego nazwy.
• Papierowe prezenty w trzech kolorach pozwalają ćwiczyć liczenie, segregowanie i porównywanie zbiorów.
• Kartki A4 z narysowanym obrysem czapki ograniczają frustrację dzieci, które nie chcą zaczynać od pustej kartki.
• Kredki woskowe są wygodne dla młodszych przedszkolaków, ponieważ łatwiej zostawiają wyraźny ślad niż cienkie flamastry.
• Klej w sztyfcie zmniejsza ryzyko zalania pracy i umożliwia dziecku samodzielne dozowanie materiału.
• Chustka lub dzwoneczek może oznaczać początek i koniec zabawy, ale nie powinien być głośny dla dzieci wrażliwych sensorycznie.

Jak przygotować bezpieczną przestrzeń w sali?

Zacznij od odsunięcia krzeseł i sprawdzenia podłogi, a następnie oznacz miejsce ruchu taśmą papierową lub ułóż dywan jako granicę. Dzieci muszą usłyszeć tylko dwie zasady: biegamy wolno i zatrzymujemy się na hasło „śnieg”.

Z mojej praktyki wynika, że najwięcej napięcia wywołuje czekanie na materiały, nie sama trudność zadania. Dlatego na każdym stoliku kładę gotową tackę, a dzieci mają przydzielone miejsca jeszcze przed rozpoczęciem pracy plastycznej Mikołaj.

• Wolna przestrzeń ruchowa powinna być oddalona od stolików, aby dziecko nie uderzyło w wystawione krzesło.
• Nożyczki z zaokrąglonymi końcami nauczyciel wydaje dopiero po podaniu krótkiej instrukcji ich użycia.
• Materiały o intensywnym zapachu, takie jak klej rozpuszczalnikowy, nie nadają się do codziennej pracy w grupie przedszkolnej.
• Obrazki z Mikołajem przedstawiaj jako element opowieści lub tradycji, a nie obowiązkową postać ważną dla każdej rodziny.
• Kącik wyciszenia z poduszką albo książką daje dziecku możliwość przerwy bez wykluczenia z zajęć.
• Komunikat wizualny z trzema obrazkami „koło – ruch – stolik” pomaga dzieciom przewidzieć kolejność działań.

Jak poprowadzić zajęcia o Mikołaju krok po kroku?

Scenariusz zajęć o Mikołaju poprowadź w sześciu etapach: powitanie, rozmowa, ruch, liczenie, praca plastyczna i pożegnanie. Każdy etap ma jasny cel i krótką instrukcję, co odpowiada zaleceniu różnicowania form aktywności w edukacji przedszkolnej (źródło: Ministerstwo Edukacji Narodowej, 2017).

Jak rozpocząć powitanie w kole?

Zacznij od 5-minutowego kręgu i zdania: „Dziś porozmawiamy o zimie, rodzinnych zwyczajach i postaci Mikołaja, którą część osób zna z opowieści”. Następnie pokaż trzy obrazki: czapkę, sanie i śnieg, a dzieci niech powiedzą lub wskażą, co rozpoznają.

Nie pytaj: „Kto dostał prezent?” ani „Co robicie w domu na święta?”. Takie pytania mogą postawić dziecko w trudnej sytuacji. Lepiej użyć neutralnego: „Jakie rzeczy kojarzą wam się z zimą?”

• Komunikat „Każda rodzina może mieć inne zwyczaje” ustawia rozmowę na szacunek zamiast na porównywanie domów.
• Obrazek czapki Mikołaja uruchamia słownictwo bez wymogu znajomości konkretnej tradycji.
• Pytanie „Co może być zimne?” pozwala dzieciom odpowiedzieć jednym słowem: śnieg, lód lub mróz.
• Runda z maskotką porządkuje wypowiedzi, ponieważ mówi tylko osoba, która trzyma przedmiot.
• Odpowiedź gestem lub wskazaniem obrazka daje udział dzieciom mniej rozmownym.

Jak przeprowadzić rozmowę o zimowych tradycjach?

Poprowadź rozmowę przez 5-7 minut, porównując obrazki zimowych aktywności, a nie rodzinne deklaracje dzieci. Powiedz: „Niektórzy dekorują dom, inni spacerują, pieką ciastka, odpoczywają albo spotykają bliskich – wszystkie te zwyczaje mogą być ważne”.

Boże Narodzenie może pojawić się jako tradycja religijna i kulturowa obecna w części rodzin, lecz nauczyciel nie powinien zakładać, że obchodzi je cała grupa. UNICEF opisuje edukację włączającą jako podejście uwzględniające różne potrzeby i doświadczenia dzieci (źródło: UNICEF, 2024).

• Zdanie „U nas w grupie można mówić o różnych zwyczajach” buduje bezpieczniejszą atmosferę rozmowy.
• Zdjęcie śnieżnej pogody jest neutralnym punktem wyjścia dla dzieci o odmiennych doświadczeniach rodzinnych.
• Pytanie „Co pomaga komuś poczuć zimową radość?” zachęca do empatii, a nie do porównywania prezentów.
• Słowo „zwyczaj” jest pojemniejsze niż „obowiązek”, dlatego nie narzuca jednej wersji świętowania.

Jak zorganizować zabawę ruchową: zaprzęg Mikołaja?

Przeprowadź zabawę w 3 rundach po około 2 minuty: dzieci maszerują jak zaprzęg, zatrzymują się na sygnał i wykonują jedno polecenie ruchowe. Pierwszy krok to pokaz nauczyciela, potem wspólna próba bez rywalizacji.

Powiedz dzieciom: „Gdy usłyszycie dzwoneczek, idziemy małymi krokami. Gdy powiem «śnieg», zatrzymujemy się jak posągi. Gdy powiem «sanie», robimy dwa spokojne przysiady”. Takie zabawy ruchowe rozwijają reagowanie na sygnał i dają potrzebną zmianę pozycji przed siedzeniem.

1. Nauczyciel wyznacza granicę ruchu dywanem lub taśmą, aby dzieci wiedziały, gdzie kończy się bezpieczna trasa.
2. Dzieci maszerują w luźnym szeregu, zachowując wyciągniętą rękę odstępu od kolegi.
3. Na hasło „śnieg” każde dziecko zatrzymuje ciało i liczy w ciszy do trzech.
4. Na hasło „prezent” dzieci pokazują ruchem, jak ostrożnie podnoszą lekkie pudełko.
5. Na hasło „sanie” dzieci wykonują dwa powolne przysiady albo gest ciągnięcia liny, zależnie od możliwości ruchowych.
6. Nauczyciel kończy rundę zdaniem „Zaprzęg odpoczywa”, a dzieci siadają na wyznaczonych miejscach.

„Edukacja włączająca polega na usuwaniu barier w uczeniu się i uczestnictwie wszystkich dzieci.” — parafraza stanowiska UNICEF, Inclusive Education, 2024

Jak zrobić zabawę matematyczną z prezentami?

Przygotuj po 6 papierowych prezentów dla każdej pary dzieci i podaj jedno polecenie naraz: „Połóż trzy czerwone prezenty obok choinki”. Dla starszych dzieci dodaj porównanie: „Który zbiór ma więcej? O ile więcej?”.

To krótka aktywność, ale dobrze pokazuje nauczycielowi, kto rozumie liczebniki, kto przelicza elementy pojedynczo, a kto potrzebuje modelowania. Nie poprawiaj dziecka przez przejęcie materiału – poproś, by dotknęło każdego prezentu podczas liczenia.

• Trzy czerwone prezenty pomagają dziecku ćwiczyć przyporządkowanie jednego liczebnika do jednego elementu.
• Dwa zielone prezenty i cztery niebieskie prezenty tworzą prostą sytuację porównania liczebności.
• Polecenie „ułóż od najmniejszej liczby do największej” sprawdza się przede wszystkim u dzieci 5-6-letnich.
• Liczenie w parach zmniejsza presję, gdy dziecko nie chce odpowiadać przy całej grupie.

Jak wykonać pracę plastyczną: list lub czapka Mikołaja?

Wybierz jedną pracę na 10-12 minut: czapkę Mikołaja z czerwonego trójkąta albo list zimowy z rysunkiem. Daj dzieciom wybór między dwoma wariantami, ponieważ uczestnictwo nie wymaga, by wszystkie prace wyglądały identycznie.

Przy czapce przygotuj gotowe trójkąty dla dzieci potrzebujących wsparcia, a starszym zaproponuj samodzielne wycięcie kształtu. Zamiast oceniać estetykę, komentuj działanie: „Dobrałeś trzy elementy” albo „Samodzielnie użyłaś kleju”.

• Czerwony trójkąt jest bazą czapki i pozwala dziecku szybko rozpoznać główny kształt pracy.
• Biały pasek z papieru ćwiczy przyklejanie na wyznaczonej linii, bez konieczności precyzyjnego rysowania.
• Kulka z papieru lub waty może stać się pomponem, gdy placówka pozwala na użycie danego materiału.
• List z rysunkiem zimowej aktywności umożliwia udział dziecku, które nie identyfikuje się z postacią Mikołaja.
• Podpis imienia przez nauczyciela lub dziecko dokumentuje autorstwo, a nie poziom sprawności grafomotorycznej.

Jak zakończyć zajęcia o Mikołaju?

Zakończ spotkanie po 3-5 minutach w kręgu, pytając: „Która część była dla ciebie najprzyjemniejsza: rozmowa, ruch, liczenie czy tworzenie?”. Dziecko może odpowiedzieć słowem, gestem albo wskazać przygotowaną kartę z symbolem aktywności.

• Wspólne odkładanie kredek uczy odpowiedzialności za materiały używane podczas zajęć.
• Jedno pytanie podsumowujące daje nauczycielowi konkretną informację o preferowanej formie aktywności.
• Krótka pochwała wysiłku wzmacnia udział dziecka bez porównywania wykonanych prac.
• Pożegnanie stałą rymowanką pomaga dzieciom rozpoznać, że zajęcia dobiegły końca.

Jak dostosować scenariusz do wieku dzieci 3-4 i 5-6 lat?

Dla dzieci 3-4-letnich skróć instrukcję do jednego działania i zaplanuj 25-35 minut, a dla dzieci 5-6-letnich utrzymaj 35-45 minut oraz dodaj sekwencje, rymowankę lub zadania w zakresie do 10. Dostosowanie oznacza zmianę poziomu wsparcia, nie obniżenie szacunku do możliwości dziecka.

Czym różni się wariant dla dzieci 3-4-letnich?

Wariant dla dzieci 3-4-letnich opiera się na naśladowaniu, ruchu i wyborze między dwoma elementami. Nauczyciel mówi: „Weź czerwony papier”, zamiast: „Wybierz materiały i wykonaj czapkę według wzoru”.

• Dziecko 3-letnie może liczyć dwa lub trzy duże prezenty, dotykając każdego elementu palcem.
• Dziecko 4-letnie może dopasować czerwony trójkąt do konturu czapki bez samodzielnego wycinania.
• Runda ruchowa dla młodszych dzieci powinna zawierać dwa hasła, aby zasady pozostały czytelne.
• Nauczyciel pokazuje gest przed wydaniem polecenia, ponieważ demonstracja bywa skuteczniejsza niż długi opis.

Jak rozszerzyć zajęcia dla dzieci 5-6-letnich?

Dla dzieci 5-6-letnich dodaj trzyetapową sekwencję ruchów, liczenie do 10 oraz układanie własnej krótkiej rymowanki o zimie. Pierwszy krok to przedstawienie wzoru, a drugi – zachęta do samodzielnej propozycji.

• Dziecko 5-letnie może ułożyć rytm „czerwony-biały-czerwony-biały” z papierowych prezentów.
• Dziecko 6-letnie może powiedzieć, ile prezentów trzeba dodać do zbioru, aby było ich osiem.
• Starsza grupa może stworzyć dwa wersy rymowanki, jeśli nauczyciel poda pierwsze słowo.
• Wariant rozszerzony nadal powinien oferować wybór, gdy dziecko potrzebuje prostszego sposobu wykonania zadania.

Jak zadbać o włączający charakter zajęć o świętach?

Włączające zajęcia o świętach to zajęcia, które pozwalają każdemu dziecku uczestniczyć na miarę jego potrzeb, bez założenia, że wszystkie rodziny obchodzą Boże Narodzenie w ten sam sposób. UNICEF w materiałach o edukacji włączającej podkreśla ograniczanie barier w uczeniu się i uczestnictwie dzieci (źródło: UNICEF, 2024).

Czy trzeba opowiadać o religijnym wymiarze świąt?

To zależy od programu i zasad placówki, ale scenariusz może bezpiecznie dotyczyć zimowych zwyczajów rodzinnych, życzliwości, spotkań oraz kulturowej postaci Mikołaja. Jeśli poruszasz wymiar religijny, rób to rzeczowo i z szacunkiem dla różnych przekonań dzieci oraz ich opiekunów.

Nie zakładaj, że brak wypowiedzi dziecka oznacza brak zainteresowania. Niektóre dzieci słuchają uważnie, ale nie chcą mówić w kręgu, inne potrzebują obrazka, ruchu albo indywidualnego kontaktu z nauczycielem.

• Określenie „zimowe zwyczaje rodzinne” obejmuje różne doświadczenia bez narzucania jednej narracji.
• Wybór między listem a czapką Mikołaja daje dziecku wpływ na pracę plastyczną.
• Odpowiedź przez wskazanie obrazka umożliwia udział dzieciom rozwijającym komunikację w innym tempie.
• Rola pomocnika przy rozdawaniu papieru pozwala uczestniczyć dziecku, które nie chce wykonywać pracy przy stoliku.
• Przerwa w kąciku wyciszenia nie powinna skutkować komentarzem ani karą ze strony dorosłego.
• Komunikaty nauczyciela powinny opisywać zachowanie, na przykład „zatrzymałeś się na sygnał”, zamiast oceniać dziecko jako „grzeczne”.

Jak włączyć dziecko, które nie chce pracować plastycznie?

Zaproponuj trzy możliwości: wykonanie jednego elementu, rolę pomocnika albo obserwowanie pracy bez presji przez kilka minut. Nie zmuszaj dziecka do dokończenia czapki, ponieważ celem zajęć jest uczestnictwo, komunikacja i poczucie bezpieczeństwa, a nie identyczny efekt na każdej kartce.

Ośrodek Rozwoju Edukacji wspiera nauczycieli w doborze metod adekwatnych do zróżnicowanych potrzeb uczniów i dzieci (źródło: ORE, 2024). W grupie przedszkolnej oznacza to między innymi jasne instrukcje, przewidywalną kolejność oraz możliwość skorzystania ze wsparcia dorosłego.

• Gotowy trójkąt z papieru obniża próg wejścia dla dziecka, które obawia się wycinania.
• Wybór jednego koloru pozwala uczestniczyć dziecku, które nie chce realizować całej pracy.
• Pomoc w liczeniu prezentów jest równoważną formą zaangażowania w scenariusz zajęć przedszkole.
• Krótka pochwała konkretnego działania wzmacnia sprawczość bez presji na rezultat plastyczny.

Jak przeprowadzić ewaluację zajęć i dokumentację?

Ewaluacja zajęć w przedszkolu powinna opierać się na krótkiej obserwacji trzech obszarów: zaangażowania, współpracy i rozumienia poleceń. Po zajęciach zapisz 3-5 konkretnych faktów, na przykład że 18 z 20 dzieci reagowało na sygnał ruchowy, zamiast formułować ogólną ocenę „zajęcia się udały”.

Jak ocenić zajęcia w przedszkolu bez oceniania dzieci?

Oceń przebieg aktywności, a nie talent plastyczny ani charakter dziecka. Pierwszym krokiem jest zanotowanie, czy polecenia były zrozumiałe, czy materiały wystarczyły i w którym momencie grupa potrzebowała dodatkowego wsparcia.

• Kolorowe kartoniki pozwalają dzieciom wybrać aktywność, która najbardziej im odpowiadała.
• Buźki z trzema emocjami pomagają dzieciom wyrazić odczucie bez budowania długiej wypowiedzi.
• Obserwacja w kręgu pokazuje, czy dzieci potrafiły czekać na kolej i reagować na wypowiedź kolegi.
• Notatka o liczbie dzieci uczestniczących w ruchu pomaga zmienić zasady zabawy przy kolejnym spotkaniu.
• Zdjęcie prac, wykonane zgodnie z zasadami placówki i zgodami, dokumentuje proces, a nie ranking estetyczny.

Co wpisać do ewaluacji po zajęciach?

Wpisz datę, liczebność grupy, zrealizowane aktywności, zauważone trudności i jedną zmianę na następne zajęcia. Przykład: „Dzieci chętnie uczestniczyły w zaprzęgu Mikołaja; przy liczeniu do 6 część grupy potrzebowała wskazywania; następnym razem przygotuję większe obrazki”.

• Informacja „polecenie jednokrokowe było zrozumiałe” opisuje użyteczność instrukcji dla grupy.
• Informacja „dwoje dzieci wybrało rolę pomocnika” pokazuje, że scenariusz dawał alternatywny udział.
• Informacja „brakło dwóch klejów” prowadzi do konkretnej poprawy organizacyjnej.
• Informacja „dzieci używały określenia zimowe zwyczaje” wskazuje, czy język włączający został przyjęty przez grupę.

Najczęściej zadawane pytania

Ile powinny trwać zajęcia świąteczne w przedszkolu?

Dla grupy przedszkolnej dobrze działa blok 35-45 minut podzielony na krótkie aktywności. Młodszej grupie można zaproponować 25-35 minut. Po rozmowie zaplanuj ruch, a dopiero potem zadanie przy stoliku.

Jakie materiały przygotować na zajęcia o Mikołaju?

Przygotuj obrazki, kartki A4, kredki, klej w sztyfcie, bezpieczne nożyczki oraz papierowe prezenty do liczenia. Rozdziel materiały do zestawów stolikowych przed wejściem dzieci. Dodaj zapas kleju i papieru, aby ograniczyć czekanie.

Czy na zajęciach trzeba opowiadać o religijnym wymiarze świąt?

Nie, scenariusz może dotyczyć tradycji kulturowych, zimy i rodzinnych zwyczajów. Jeśli placówka omawia wymiar religijny Bożego Narodzenia, nauczyciel powinien robić to z szacunkiem dla różnorodności grupy. Nie zakładaj, że każde dziecko obchodzi święta w identyczny sposób.

Jak włączyć dziecko, które nie chce brać udziału w pracy plastycznej?

Zaproponuj wykonanie jednego elementu, rolę pomocnika lub spokojną obserwację bez presji. Dziecko może też wybrać prostszy wariant, na przykład przyklejenie gotowego trójkąta. Celem jest bezpieczne uczestnictwo, nie ukończenie identycznej pracy przez całą grupę.

Jakie zabawy świąteczne zrobić w przedszkolu?

Sprawdzają się zaprzęg Mikołaja z hasłami ruchowymi, liczenie papierowych prezentów, segregowanie kolorów oraz układanie rytmów. Każda zabawa powinna mieć prostą zasadę i krótki czas trwania. Przed aktywnością stolikową wybierz zabawę ruchową.

Jak zakończyć zajęcia o Mikołaju?

Zakończ je krótkim kręgiem, pytaniem o ulubioną aktywność i wspólnym uporządkowaniem materiałów. Dzieci mogą odpowiedzieć słowem, gestem albo kartonikiem z symbolem. Taka forma wzmacnia samodzielność i daje nauczycielowi szybką informację zwrotną.

Jak dostosować scenariusz do dzieci 3-4-letnich?

Skróć zajęcia, podawaj polecenia w jednym kroku i stosuj więcej pokazu niż tłumaczenia. Liczenie ogranicz do 3-4 elementów, a pracę plastyczną oprzyj na gotowych częściach. Zostaw czas na spokojne przejście między aktywnościami.

Źródła i literatura

1. Ministerstwo Edukacji Narodowej – Podstawa programowa wychowania przedszkolnego, 2017.
2. Ośrodek Rozwoju Edukacji – materiały i wsparcie dla nauczycieli, dostęp sprawdzony w 2024 roku.
3. UNICEF – Inclusive Education, dostęp sprawdzony w 2024 roku.
4. zabawy ruchowe dla przedszkolaków – materiały wewnętrzne portalu.
5. pomysły na prace plastyczne oraz scenariusze zajęć w przedszkolu – materiały wewnętrzne portalu.

Marta Zielińska

Redaktorka prowadząca Biblioteki Kruka. Od kilkunastu lat tworzy praktyczne poradniki: sprawdza źródła, testuje instrukcje krok po kroku i pisze prostym językiem, żeby wiedza była naprawdę użyteczna.